daimon

 Geçen hafta babam öldü o günden bugüne en zoru ölüm belgesini imzalamaktı bir de sakladığı çakmakları bulmam. Sınavlarıma giremedim. Haftalardır ne okuyabiliyorum ne de bisiklet sürebiliyorum ancak işin garibi hala dipte olduğumu düşünmüyorum evet muhtemelen hayatımın en zor haftadıydı ama ben öncesinde de ağır şeyelr yaşadım ve her yaşadığımın dip değil zirve olduğunu biliyorum çünkü hayal bile edemiyceğim ama bir gün çekeceğim acılar hala daha derinlerde. Ama bu ara bununla avunmuyorum saçmalıklara dolu bir dünyada oyun oynayan ama bunun farkında olmayan düşününce de kendi oyununu oynadığını düşünen bir çocuğum sadece. Herkes gibi.. 

 Mutluluk veya acı düşündüğümüz kadar önemli şeyler değillerdir. Ancak varlığımızı sürdürmemiz bunlar sayesindedir. Bunu daha kolay anlatmaya çalışayım; mutluluk, acı, hüzün, pişmanlık, intikam.. sürekli bir şeyler hissederiz varlığımızın üstünü örten de budur. Yani evet sürekli bir şeyler yaşarız ama bunlar bize ait değildir, sürekli değildir, hep kalacaklarını düşünsek bile elimizde tutamayız, tek muhattapları biz değilizdir vb. hoş arasında en etkilisi bizi biz yapan kimliklerimizin yapı taşı acıdır ama bu başka bir yazının konusu şimdi gelelim buna neden değindiğime. Biriyle tanıştım ve bu biri çok garip bir biçimde etkiliyor beni bu etkilemeyi anlatabileceğim bir kelime ne yazık ki heybemde mevcut değil ancak şöyle tarif etmeyi deneyebilirim evlerimizin mutlak olmadığını yazmıştım o yüzden ev değil. Mezarlık gibi, mezarlıklar rahattır oradaki insanların sizinle ilgili herhangi bir düşünceleri yoktur. korkularınızı, travmalarınızı, acılarınızı, arzularınızı her şeyi anlatabilir...

Bu hafta yaptığım ufak! bir salaklık sebebiyle sürekli şu sözün haklılığını düşündüm "çok basit bir nedenle doğar daha basit bir nedenle ölürüz" Geçmişte bir kro-magnon olarak doğsaydım doğarken ölmüştüm belki ama tabi bu benim için o yaşta bir şey değiştirmezdi sonrasında basit enfeksiyonlardan, diş ağrısından, kıymık batmasından, yemek ararken, yağmur yağmadığı için ölebilirdim Daha sonrasında kabile savaşlarında ya da ticarette biraz daha ilerde din uğruna birkaç yüzyıl sonra milliyetçilik yüzünden saydığım gibi ölmek için cidden çok basit nedenler var ve halihazırda milyonlarca kişi bu sebepler yüzünden zaten öldü. Benimki bunları düşünce daha az salakça geliyor gözüme hoş paranoyam doğru bile olsa muhtemelen yaşarım ya konu bu değil Konu yaşamımız üzerine irademiz olmadığı gibi ölümümüz üzerine de bir irademiz olmadığı. En inançlı insana soralım cenneti ister ancak ölmek istemez bu da dinlerin vaatlerini biraz daha anlamsız kılıyor. Yaşam bir başkasının bir tanrının, zat...

     Hepimiz karnımız doyup sırtımız pekleşince ait olacak yerler ararız. Bu içimizden gelen bir dürtüdür bahsettiğim şey cinsellik değil. Bunu şöyle açıklamalıyım sanırım biri bizi sever genelde onu sevmesek bile kendimizden uzaklaştırmayız çünkü sevilmeye, hayran olunmaya açızdır. Aynı şekilde sevmeye de açlık duyduğumuzdan bizde genelde bize karşı bir şey hissetmeyen insanın peşinden ayrılmayız. Bunun üzerine sayamayacağım kadar cümle kurulmuş. Bazen de bizim sevdiğimiz insan tam bizim onu sevdiğimiz anda bizi sever buna düşük bir ihtimal ya da biraz daha romantik ifade edecek olursak mucize demeye meyilliyizdir. Burada olan şey sadece doğru zamanlamadır iki tarafta aynı anda birbirine karşı merak duyar ve aynı anda ifade eder yalnızca. Buna dair sabah dolmuş beklerken aklıma gelen muhteşem bir örnek var. Hepimiz ait olmak isteriz buna evde olma hissi de diyebiliriz. Aynı anda birbirini merak eden ve bunu ifade eden insanlar kendilerini evde hissederler ikisi de hem ev...

 Durmadan koşturuyoruz ama vardığımız bir yer yok. Gelin görün ki bir yere varamadığımızın farkında bile değiliz. Hiçbirimiz bir dağa bakıp sessiz kalmayı beceremiyor. Ya düşüncelerimiz kirletiyor sessizliği ya da telefonumuzda çalan bir şarkı yahut konuşma arzumuz insanlardan bahsetmiyorum bile. Varacak bir yer olmadan üstelik ileri mi geri mi koştuğumuzu bilmeden yola bakmadan koşuyoruz. Hafif duraksamak bile bizi delirmenin eşiğine getiriyor hemen bir meşgale arıyoruz. hiçbir şey yapmasak şarkı açıyoruz onu yapamasak biz mırıldanıyoruz o da olmasa düşünceler durmuyor beynimizde. dinlenmiyoruz uykumuzda bile rüyaların ardına gizleniyoruz. Yorulduğumuzu düşündüğümüzde daha hızlı koşuyoruz çünkü durmanın altan alta ölmek demek olduğunu biliyoruz. Önemli olan var kalabilmektir. Para kazanmak, ünü olmak, sağlıklı olmak gibi tüm hedeflerimiz varlığımızı sürdürebilmek için neden yaratmamızdan geliyor. Ölemem çünkü çocuklarım küçük, ölemem çünkü taksidim bitmedi. Sanatçı ve yazarlarda ş...

Tanrı mükemmel olduğundan yarattığı varlıklar da mükemmel olmak zorundadır. Tabii bu tanrı her şeye içkinse böyledir. Çorap üreten biri iyi kötü ne kadar çorap üretirse mükemmele o oranda yaklaşır( pek tabii vasata da). Ancak tanrı varlığı nedeniyle zaten mükemmeldir dolayısıyla yarattığı varlıklar da onun oranında mükemmel olmak zorundadır. başka bir sava göre tanrı vardır fakat mükemmel değildir. Dolayısıyla yarattığı varlıklar da onda var olan özelikler yelpazesinde değişebilir. Ancak hiçbir yaratılan onun vasatlığının ve mükemmelliğinin ötesine geçemez her şeyi yaratandan daha mükemmel olunamadığı gibi her şeyi yaratandan daha vasatta olamazsınız.